Pazar, Eylül 19, 2010

HER GECE UYURKEN SÜTÜNÜ DE UYUTUP SABAH KENDİ YAPTIĞI YOĞURDU YİYEN ÇOCUKLAR YETİŞTİRMENİN MUTLULUĞU....



Sevgili Yılmaz Özdil ,GDO ile ilgili yazısında "ya kafayı değiştirip özümüze döneceğiz.Ya da ne verilirse onu yiyeceğiz" diyordu.

Ben de, özümüzü anlatmaktan,öğretmekten gurur duyuyorum yeni nesillere,geleceğimize.

4 yaşındaki bir çocuğun anneannesi gibi ,her gece sütünü uyutarak yoğurda dönüştürmeyi alışkanlık haline getirmesi,

Böyle çocuklar yetiştirmenin mutluluğunu bilemezsiniz..

"Bulutların üstünde dolaşıyorum "lafı gerçekmiş.

Öylesine mutluyum,öylesine çok gurur duyuyorum onlarla.

Her birinin minik ,yumuk ellerinden öpüyorum saygı ile.

Salı, Eylül 14, 2010

ÇİLEK VE ÇIRAKLARI...

Bu yaz birbirinden muhteşem çıraklarımla beraberdim Santral İstanbul'da.
Her atölye sonrası gurur duydum onlarla.
Her gün 3 saat birarada olup bu 5 gün boyunca olunca ayrılmak da zor oldu birbirimizden.

Benim en sevdiğim anlar, onlarla mutfakta zamanın nasıl geçtiğini anlamadığımız anlar.
Açıkçası yıllardır annelere anlatmaya çalıştığım ve onların bana hep" zor işler bunlar "dediklerinin,aslında külliyen yalan olduğunu ve "Çocuk bile yapar " sözünü kanıtlıyoruz çıraklarımla.
Dikkatinizi çekerim ,sadece 4 yaşında ve daha pek çok mutfak aletini bile kullanamayacak yaşta minik yaramazlardan bahsediyorum .
Nasıl gurur duymam onlarla ben.

Benim kadar cesurlar mutfakta,
Hepimiz kedi kadar meraklı ,
ve bir o kadar da ilgiyle yaptığımız lezzete odaklandık atölyede.
Ve en önemlisi her yaptığımıza sevgimizi de katmayı öğrettim onlara.

Koca kaselerin içine öpücükler ,sevgilerimizi yollarken,
Çok komiktik, çok da içten .

Anneler ve babalar "biz de gelelim atölyeye" dediler ısrarla ve,
Biz de "Ailece pişirelim "o zaman dedik Santral İstanbul'da.
Bakalım neler çıkacak ortaya hep beraber göreceğiz.

Bu arada hepinizi çok çok özledim.
Tekrar buradan buluştuğum için çok mutluyum sizlerle.
Sevgiyle kucaklıyorum hepinizi