Mart ayında Avea'dan bana ulaştılar.Ve 23 Nisan haftasında düzenledikleri "Avea Sohbetleri "kapsamında çalışanları ile beni buluşturmak istediklerini ve 1 saat sürecek bir konuşma yapmamı istediler. .
Hem mutlu oldum,hem de korktum daha önce böylesine bir çalışma yapmadığım için.
Hem mutlu oldum,hem de korktum daha önce böylesine bir çalışma yapmadığım için.
Ama korkmama rağmen kabul ettim bu güzel teklifi.
.
Madem üslendim bu zor ödevi,o zaman yapabileceğimin en iyisini oluşturmaya çalışmalıydım.Detayları planlamak konuşma yapmaktan çok daha zordu.
.
Uykusuz geçen geceler sonucu,
Aksiyonlu ,süprizlerle dolu,müzikli ,eğlenceli
tam da Çilek tarzı bir sunum oluştu.
Ama daha taslaktı herşey .
Gerçeği nasıl olacaktı peki?
.
Yıllardır böylesine korkup,böylesine heyecanlandığım başka bir şey olmamıştı.
Onu nasıl yenecektim ben.
Açıkçası son dakikaya kadar belki iptal olur da ,
"kurtarırım konuşma yapmaktan"diye bekledim .
.
Ama İptal olmadı .
"Artık dönüş yok" dedim ve başladım konuşmaya.
ve günlerdir içimde büyüyüp kocaman olan korkular,o dinmeyen heyecanım "Puf "diye yok oldu gitti bir anda.
Sanki hep böylesine anlatımlar yapıyormuşcasına rahat olmama ben bile şaştım.
Hızımı alamadım üstelik .
Bir saat yetmedi, bitirmedik "devam" dedik ve yarım saat daha devam ettim anlatmaya.
.
Ama dinleyicilerin güzel enerjileri olmasa o kadar rahat olur muydum ? bilemiyorum.
Finalde son bir süprizim daha vardı,onlara hazırladığım .
Çok da,eğlenceli bitirdik.
Öylesine mutlu ,mesut ayrıldım ki,yanlarından.
Yüzümdeki tebessüm baki kaldı gün boyu.
